शिक्षक दिन .
मॅडम, तुम्ही एवढ्या छानशा कॉलेज मध्ये,सरस प्रध्यापकां कडून एक शिक्षिका बनण्यासाठीचे शिक्षण प्रशिक्षण घेतलंय....मग तुम्ही तुमचं प्रोफेशन एक अॅडव्होकेट म्हणून का निवडलंत....?
हा प्रश्र्न बऱ्याच जणांकडून हमखास विचारला जातोच....पण यावर मला मनस्वी हसू येतं...अशा लोकांना अगदी मनापासून सांगावसं वाटतं...
शिक्षक म्हणजे काय ? हे अगोदर समजून घ्या म्हणजे कळेल आपोआपच...
आपली स्वतःची जिज्ञासा जागृत करुन त्यावर भरपूर आणि सर्वंकष ज्ञान संपादन करणं....आपण मिळवलेले ज्ञान आपल्या संपर्कात येणाऱ्या सर्वांना प्रसंगपरत्वे ,संदर्भाशी संलग्नता ठेवत, ओजस्वी वाणीतून उध्दृत करणे....त्यासाठी विविध उदाहरणांचा दाखला देत त्यातील उपयोगिता, सकारात्मकता,नकारात्मकता वगैरे दृष्टिकोनातून मुल्यमापन करणं....तसेच आपल्या ज्ञानाच्या कक्षा सातत्याने रुंदावत ठेवण्याचा प्रयत्न करत,योग्य ते समुपदेशन करणं....संपर्कातील लोकांसमोर आपल्या वर्तनातून आदर्श उभा करणे....त्यांना सतत प्रोत्साहन देणं त्यांचं उदात्तीकरण करण्याचा प्रयत्न करत त्यांना मार्गदर्शन....करत रहाणं या साऱ्यांचा समावेश होतो ....मग त्यासाठी समोर विद्यार्थ्यांच्या रुपात असणारा समुह असू दे, किंवा सहकाऱ्यांच्या रुपात....
किंबहूणा शिकवणं ही एक कला आहे...ती जेवढी कलाकुसरीने तुम्ही वापराल तेवढी ती बहरत जाते... शिक्षण,प्रशिक्षण घेतलं म्हणजे ही कला परिपूर्णतेच्या आणखी जवळ जाते एवढंच.... खरं तर प्रत्येक व्यक्तीजवळ ही कला उपजत असतेच पण तिचे योग्य पोषण झालं म्हणजे ती व्यवस्थित फोफावते.... त्यामूळे प्रत्येक जणच जन्मजात शिक्षक असतो....असे असले तरीही प्रत्येकाने आपण विद्यार्थीच आहोत अजूनही याच भुमिकेतून प्रवास करत राहिले पाहिजे....तरच तो ज्ञान संपादनाची उर्मी कायम जागृत ठेवू शकतो...आणि आपल्या आयुष्यात यशस्वी होत रहातो....
जीवन मुल्यांचं महत्व त्याला पटू लागतं...
मला वाटतं उपरोक्त बऱ्याच बाबी मला अवगत झाल्या आहेत...या कलेतून पैसा मिळवणं हे सूत्र मी गौण मानलंयं एवढंच....
पण माझा एकूणच जीवनाकडे बघण्याचा दृष्टीकोन हा वरच्या सर्व घटकांना गृहित धरुनच तयार झालाय...माझा प्रवासही त्याच मार्गानं चालू आहे....मी यातून पुर्णपणे समाधान मिळवत आहेच...एका शिक्षकाने प्राप्त केलेलं कसब दररोजच्या व्यवहारात वापरुन मी तिचा एक शिक्षिका म्हणून योग्य उपयोग करत असल्याची जाणीव मला आहे....या पेक्षा आणखी वेगळं काय हवंयं....?असा प्रश्न मी माझ्या मनाला विचारते माझं मन मला त्याचं उत्तर अतिशय सकारात्मक पध्दतीनं देतं आणि मलाही त्यातून भरपूर समाधान मिळतं....आणिक काय हवंयं....
म्हणूनच मी स्वतःला प्रथम एक शिक्षिका मानते आणि मग नंतर एक अॅडव्होकेट....
मला माझा पेशा जरी शिक्षकी नसला ,तरीही माझ्यातील "शिक्षकत्वाचा" कायमच अभिमान वाटत आला आहे.....तो कायम वाटेलच हे ही मी स्वाभिमानाने सांगू शकते....आणि म्हणूनच मी एक शिक्षिका आहे हे या ठिकाणी अभिमानाने नमूद करते...
"आज शिक्षक दिन"....म्हणून एवढं व्यक्त व्हावसं वाटलं..शिक्षक मित्र मैत्रीणींसोबतच बाकी सर्वांनाही या औचित्याने भरभरून शुभेच्छा...
©
*नंदिनी म.देशपांडे*
💐💐💐💐💐💐
कोणत्याही टिप्पण्या नाहीत:
टिप्पणी पोस्ट करा